Monday, December 28, 2009

Vic Chesnutt 1964-2009

Ο Michael Stipe των R.E.M. πρέπει να διαισθάνθηκε, από την πρώτη φορά που τον είδε να παίζει σε ένα κλαμπ στην Αθήνα της Τζόρτζια, πως ο Vic Chesnutt φλέρταρε έντονα με τον άλλο κόσμο. «Θέλω να ηχογραφήσω έναν δίσκο μαζί σου πριν αυτοκτονήσεις», λέγεται πως του είχε πει, και λίγο αργότερα τον οδήγησε στο στούντιο. Ο Stipe έκανε παραγωγή στο άλμπουμ του «Little» (1990) και τον βοήθησε επίσης, στο «West of Rome» που ακολούθησε έναν χρόνο αργότερα. Πρόκειται για δύο Lo-Fi φολκ άλμπουμ, που διηγούνται, γεμάτα κατήφεια και μελαγχολία, τη σκληρή ζωή του νεαρού Vic.

Μια ζωή που ξεκίνησε το 1964 στο Jacksonville της Φλόριντα, συνεχίστηκε σε ένα μικρό χωριό της Τζόρτζια, όπου ο Chesnutt μεγάλωσε με τους θετούς γονείς του, και ήταν γεμάτη από ναρκωτικά όλων των ειδών. Η ζωή αυτή πήρε ακόμη τραγικότερη τροπή στα 19 του, μετά από ένα ατύχημα που είχε οδηγώντας μεθυσμένος. Η ζημιά που προκλήθηκε στον νωτιαίο μυελό τον άφησε σε αναπηρικό καροτσάκι.

«What a great day to come out of coma» είχε γράψει αργότερα με τον ιδιαίτερα αισιόδοξο κυνισμό που είναι χαρακτηριστικό πολλών τραγουδιών του. Η αναπηρία θα μπορούσε να είχε καταστρέψει την καριέρα του, άφηνε μερικές φορές να εννοηθεί σε συνεντεύξεις, αλλά την αγνόησε και έβγαινε στη σκηνή προσπαθώντας να αποφύγει τον χαρακτηρισμό του «τροβαδούρου στην αναπηρική καρέκλα», μια εικόνα που δεν γινόταν επ’ ουδενί αντιληπτή ακούγοντας τους δίσκους του.

Μετά από μια σειρά άλμπουμ όπως το «Drunk» (μια ωδή στη μέθη) ή το «Is the Actor Happy?» (μια ωδή στη ζωή και τις τέχνες) ο Chesnutt χαρακτηρίστηκε γνήσιος εγγονός του Bob Dylan και πνευματικός αδελφός του Townes van Zandt. Πολλοί τον έχρισαν επίσης συνοδοιπόρο στα βάσανα που απασχολούσαν τον Howe Gelb (αλλά πιο εύστοχο), τη Victoria Williams (δίχως τη γυναικεία τρυφερότητα), τον Elliott Smith (δίχως την ποπ χροιά). Τα τραγούδια του Chesnutt είναι συχνά γυμνά και σκοτεινά, η πεμπτουσία της καθαρής έκφρασης που χαρακτηρίστηκε ως «Americana». Είναι γεμάτα από κρωξίματα που αντηχούν σε αχανείς εκτάσεις ή μουσκεμένα στο αλκοόλ σαν την υγρασία των δέντρων του νότου, έτοιμων να πνιγούν στο παράσιτο, γνωστό στην πατρίδα του ως Spanish moss (ισπανικό βρύο). Είναι ακόμη γκόσπελ προσευχές, εκκλησιαστικοί ύμνοι προς τους απανταχού πονεμένους που τελικά καταστρέφουν ολοσχερώς το συκώτι τους.

Ο Chesnutt διένυσε την πιο επιτυχημένη περίοδό του στα μέσα της δεκαετίας του 1990 όταν μουσικοί όπως η Madonna, οι Smashing Pumpkins, οι Garbage και, φυσικά, οι R.E.M. διασκεύασαν τραγούδια του που κυκλοφόρησαν σε ένα άλμπουμ με σκοπό την ενίσχυσή του. Όταν η έκρηξη της φολκ καταλάγιασε, ο Vic άλλαζε εταιρεία από άλμπουμ σε άλμπουμ. Συνάδελφοί του όπως ο Gelb Howe ή ο Kurt Wagner από τους Lambchop τον στήριξαν συμμετέχοντας στις ηχογραφήσεις του. Πρόσφατα συνεργάστηκε με μουσικούς του σκληρού ροκ όπως οι Fugazi και του ποστ ροκ όπως οι Godspeed You Black Emperor, γεγονός που έδωσε μια πιο συμφωνική μορφή στις συνθέσεις του.

Φέτος μόνο ο Chesnutt κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ, τα «At the Cut» και «Skitter on Take Off». Δυστυχώς αυτή η παραγωγικότητά του δεν στάθηκε αρκετό αντιστάθμισμα στην κατάθλιψη που τον καταδυνάστευε. Τα Χριστούγεννα αυτοκτόνησε παίρνοντας υπερβολική δόση φαρμάκων.



Είχα προλάβει να τον δω live στις 3 Ιουνίου 2005.


Δισκογραφία:

Little (1990)
West of Rome (1991)
Drunk (1993)
Is the Actor Happy? (1995)
About to Choke (1996)
The Salesman and Bernadette (1998)
Merriment (2000)
Left to His Own Devices (2001)
Silver Lake (2003)
Ghetto Bells (2005)
North Star Deserter (2007)
At the Cut (2009)
Skitter on Take-Off (2009)

3 comments:

onelittleastronaut said...

επίσης συμμετείχε και στον δίσκο των Danger mouse&Sparklehorse με το ομώνυμο Dark night of the soul. Και αυτό Basik το επισημαίνω όχι για να κάνω τον έξυπνο αλλά για να το ψάξεις αν δεν το έχεις ήδη κάνει, είναι εξαιρετικό :)

basik said...

Έχεις δίκιο αγαπητέ! Το έχω στα 15 καλύτερα της χρονιάς, δυο ποστ παρακάτω. Καλή Χρονιά.

onelittleastronaut said...

:-/ to sxolio prepei na autokatastrafei