Και όμως!

Do you believe what you read?

Εις πείσμα όλων των αυτόχθονων που πλήττουν θανάσιμα στις περισσότερες από αυτές τις πόλεις, εμείς μαθαίνουμε... άλλα

Βερολίνο, η καρδιά σου δεν γνωρίζει κανένα Τείχος

Κάπως έτσι πανηγύριζε το εφήμερο σχήμα των Gropiuslerchen που χρησιμοποιούσε αποσπάσματα από τον περίφημο λόγο του John F. Kennedy στο Βερολίνο, το 1963, δυο χρόνια σχεδόν μετά την ανέγερση του τείχους.

Αφορμή για το τραγούδι Berlin, Berlin, Dein Herz kennt keine Mauer στάθηκε η επέτειος των 750ων γενεθλίων την πόλης, το 1987, δυο χρόνια πριν από την αναπάντεχη πτώση του τείχους.



Αυτή την εποχή διαβάζω ένα σωρό ασυναρτησίες στα έντυπα, που δείχνουν την άγνοια των συντακτών τους. Ούτε τότε ήξεραν τι ακριβώς συνέβαινε, αλλά ούτε και τώρα κατάφεραν να μάθουν.

Άσχετοι οι ίδιοι αλλά και μεγάλο μέρος του κοινού στο οποίο απευθύνονται, αναπαράγουν άκριτα κλισέ, ξεπερασμένες συνομωσίολογες και βλακώδεις τερατολογίες.

Το κακό είναι ότι δηλώνουν "διανοούμενοι" και επηρεάζουν ακόμη αρκετούς ταλαίπωρους αδαείς.

Καπνός

Μήπως οι εγχώριοι καπνιστές (και κυρίως οι καπνίστριες) δεν έχουν καταλάβει πως η χούντα έπεσε; Πού κάνετε αντίσταση ωρέ, ως νέες κουμκανατζούδες;

Στην τράπεζα ΕΓΝΑΤΙΑ επί της Λέοντος Σοφού, στη Θεσσαλονίκη, ο ταμίας έχει μετατρέψει ένα από τα συρτάρια του γραφείου του σε τασάκι!

Ελληνική Αξιοκρατία

Τώρα κατάλαβα - επιτέλους! - γιατί φωνάζουν "άξιος / -α" στους νονούς /-ές.

Για να μπορούν αργότερα, όταν βολεύουν τους κουμπάρους, να ισχυρίζονται πως υπάρχει αξιοκρατία!

Κολλητικό

Hidden Persuaders by Reverend and the Makers

Μνήμη

Πόσο ασθενής η μνήμη του ελληνικού λαού! Πόσο ανώριμα και εφήμερα τα κριτήριά του!

Με το που η ΑΕΚ κέρδισε την Μπενφίκα με 1-0 (ας είναι καλά ο Σάχα που βρισκόταν στε εξαιρετική μέρα), ξεχάστηκε η τεσσάρα από την Έβερτον.

Και αίφνης αντιμετωπίζεται ως ομαδάρα που κάνει καλές εμφανίσεις στην... Ευρώπη (προσέξτε αυτό το προαιώνιο κόμπλεξ), αλλά όχι στην Ελλάδα.

Πόσοι δημοσιογραφίσκοι ζούνε εξαπατώντας έτσι τον κοσμάκη... Πόσες ακόμη αθλητικές εφημερίδες θα προστεθούν στις πάμπολλες που ήδη κυκλοφορούν σε μια χώρα με αθλητισμό επιπέδου Φανής Χαλκιά...

I love Walt Whitman

For You O Democracy

Come, I will make the continent indissoluble,
I will make the most splendid race the sun ever shone upon,
I will make devine magnetic lands,
With the love of comrades,
With the life-long love of comrades.

I will plant companionship thick as trees along all the rivers
of America, and along the shores of the great lakes, and
all over the prairies,
I will make inseparable cities with their arms about each
other's necks,
By the love of comrades,
By the manly love of comrades.

For you these from me, O Democracy, to serve you
ma femme!
For you, for you I am trilling these songs.

και η ελληνική ερμηνεία του ποιήματος

Έλα λαέ και θα σε βολέψω,
θα υποστηρίξω πως δεν ντοπάρεσαι προκειμένου να φέρνεις μετάλια,
θα κάνω πως γκρινιάζω όταν μπλοκάρεις τους δρόμους διαμαρτυρόμενος,
και θα συντηρώ κουμπάρους,
αγαπημένους κουμπάρους

Θα σπέρνω διχόνιες παίρνοντας μίζες και δωροδοκώντας
σε κάθε σημείο της Ελλάδας, ως τα σύνορα που αναγνωρίζω μόνο εγώ
και κανένα διεθνές δίκαιο,
θα γεμίζω με αυθαίρετα τις πόλεις προκειμένου να βολεύω τους ψηφοφόρους μου
και κυρίως τους υπουργούς μου,
τους ανδροπρεπείς, Χ.Ο. υπουργούς μου

Όλα αυτά για σένα, αγαπητή Δημοκρατία, από μένα,
λατρεμένο μου φέουδο
Στο όνομά σου την περνάω κοτσάνι.



Για άλλη μια φορά λοιπόν, σαν σε παραμύθι της Ανατολής, έκλεισαν εγκαίρως σχολεία και δημόσιες υπηρεσίες, μεταφέρθηκε η αγωνιστική του σπουδαίου πρωταθλήματος. Πείστηκε το πόπολο πως θα σωθεί αν αλλάξει η κυβέρνηση ή αν πάρουν μεγαλύτερο ποσοστό τα μικρότερα κόμματα. Και το μόνο που δεν κατάλαβε είναι πως το ίδιο είναι αυτό που έχει χρόνια τώρα ένα τέτοιο μαύρο χάλι, που καθρεφτίζεται στους "άρχοντές" του. Και επιδεινώνεται.

Ελληνικές Εκλογές 2009

Ένα τραγούδι για τους ψηφοφόρους:

Γερμανικές Εκλογές 2009

Γεγονός: Σε μία από τις ισχυρότερες οικονομίες της υφηλίου, οι εκλογές έδειξαν ότι κάθε άλλο παρά πέθανε ο καπιταλισμός.

Σχόλιο: Ίσως να είναι και πιο άγριος. Καλώς ή κακώς, αυτή είναι η πραγματικότητα. Θυμάστε τα ... δεκεμβριανά παπαγαλάκια; Μάλλον αυτά χαροπαλεύουν. Είναι όμως τόσο κουτά που δεν το καταλαβαίνουν. Λέτε αυτή η άγνοιά τους να τους σώσει;

Σήμερα, η πανωλεθρία των σοσιαλδημοκρατών μπορεί να συγκριθεί μόνο με της Χέρτα .

Η Μελαγχολία της Παρασκευής

Όταν ο Frankie τραγουδούσε για την πιο μοναχική βραδιά της εβδομάδας, δεν είχες καν γεννηθεί. Αργότερα, τυμβωρύχος γαρ, έμαθες το τραγούδι, σου άρεσε και μέσα στην επιτηδευμένη εφηβική σου κατάθλιψη επιχειρούσες να το νιώσεις. Ασφαλώς δεν το καταλάβαινες. Αρκούσε ένα τηλεφώνημα, μια απρόσμενη συνάντηση, ίσως μια αναπάντεχη συνομιλία, και η διάθεσή σου έφτιαχνε αμέσως.

Υπέφερες, είναι αλήθεια, όντας μακριά από φίλους και οικείες καταστάσεις, αλλά το πάλευες. Υπήρχε, έστω κι αν ήταν βαθιά θαμμένη, η ελπίδα της νιότης, η αισιοδοξία για το αύριο... Η προσδοκία ενός καλύτερου, ευτυχέστερου μέλλοντος, και η ασφάλεια του παρόντος. Τώρα δεν έχεις τίποτε απ’ τα δυο. Το μέλλον δυσοίωνο - ξέρεις εσύ - και το παρόν δυσβάσταχτο.

Είναι απόβραδο Παρασκευής, είσαι στο πατρικό σπίτι σου, μα μακριά από το περιβάλλον σου. Εδώ κανείς και τίποτε δεν σου λέει το παραμικρό. Δεν σου δίνει ελπίδα. Μόνο σου την στερεί. Σου υπενθυμίζει εκείνα που δεν είχες ποτέ και υπογραμμίζει τα όσα απώλεσες.

Νομίζεις πως φταίει η υγρή, θολή ατμόσφαιρα που σε πιέζει. Βγαίνεις να πάρεις αέρα. Απ’ το μπαλκόνι βλέπεις μόνο αλλοδαπούς να παίζουν άγνωστα σε σένα παιχνίδια. Πλαισιωμένοι από μπουκάλια μπίρας. Περνάνε καλά με λίγα. Ίσως γι’ αυτό οι παλιοί συμπατριώτες σου να τους φθονούν, χαμένοι στον ελληνο-βουντου-χριστιανικό πολιτισμό τους.

Για σένα Friday night is the loneliest night of the week. Μετράς απώλειες και σκέφτεσαι το άμεσο μέλλον. Ποτέ δεν έμαθες να ζεις, να ζεις το παρόν.

Τώρα ο Richard Thompson τραγουδά το Psycho Street.