Wednesday, May 31, 2006

TV On The Radio


Τι απογίνονται άραγε τα μουσικά όργανα όταν πεθαίνουν οι μουσικοί; Εκθέματα σε κάποιο μουσείο; Χρησιμοποιούνται από άλλους βιρτουόζους με αδιάφορα αποτελέσματα; Αλλάζουν χέρια φιλόδοξων συλλεκτών σε πλειστηριασμούς; Αραχνιάζουν σε κάποιο ανήλιο καταγώγιο;

Τι απέγινε η τρομπέτα του Miles Davis, το πιάνο του Thelonious Monk ή το μπάσο του Charles Mingus...; Ίσως δεν είναι παρά ελάχιστοι αυτοί που νοιάζονται.

Εδώ και δέκα μέρες έχω βάσιμες υποψίες για το τι απέγινε το σαξόφωνο του John Coltrane: με την ύστατη πνοή του σπουδαίου αφεντικού του, μεταμορφώθηκε στον καλλιτέχνη που ακούει στο όνομα Tunde Adebimpe και τραγουδάει στο συγκρότημα TV On The Radio!

Αυτή την εντύπωση σχημάτισα παρακολουθώντας τη συναυλία του γκρουπ με τα τρία διοπτροφόρα βασικά μέλη, την Κυριακή, 21 Μαΐου. Στη μιάμιση ώρα που ήταν επάνω στη σκηνή, "το μεγαλύτερο σε διάρκεια σόου που έχουμε δώσει ποτέ", αφού αναβλήθηκε - λόγω ατυχήματος - η εμφάνιση των Celebration, ο πανύψηλος Tunde (ζωγράφος και σκηνοθέτης video clip των Yeah Yeah Yeahs) ανεβοκατέβαινε μουσικές σκάλες, χοροπηδώντας σαν μπάλα του μπάσκετ κάτω από το χέρι playmaker. Χτυπούσε τη γροθιά στο στήθος του, λες και ήθελε τα λόγια του να αντηχήσουν μέσα του και να βγούνε δυνατότερα προς τα έξω - κάποιος είπε "είναι ο απόγονος των σκλάβων της φυτείας που, απελευθερωμένος, χρησιμοποιεί τις κινήσεις ενοχής και υποταγής των προγόνων του ως δήλωση περηφάνιας" - και επικοινωνούσε με άνεση και χιούμορ.

Οι δυο κιθαρίστες (ο "εγκέφαλος" David Andrew Sitek και ο "cool afro" Kyp Malone) τα έβρισκαν μεταξύ τους και με τους ενισχυτές τους, ο ντράμερ Jaleel Bunton κρατούσε τους πιο περίπλοκους ρυθμούς, δύο ακόμη μέλη εναλλάσσονταν στη σκηνή, προσθέτοντας κι άλλους ήχους στην πολυφωνία που επικρατούσε εξ αρχής.

Το καινούριο τους άλμπουμ κυκλοφορεί αυτές τις μέρες με τη συμμετοχή του David Bowie που συνεργάζεται μαζί τους και στην επόμενη προσωπική δουλειά του.

Μουσική με κεφαλαίο Μ, μακριά από την TV και το ραδιόφωνο των play lists.

3 comments:

cyrusgeo said...

Cross the street from your storefront cemetery
Hear me hailing from inside and realize

I am the conscience clear
In pain or ecstasy
And we were all weaned my dear
Upon the same fatigue

(You're staring at the sun)
Oh my own voice
Cannot save me now
It's just
(standing in the sea)
One more breath
And then
I go down

Your mouth is open wide
The lover is inside
And all the tumults done
Collided with the sign
You're staring at the sun
You're standing in the sea
Your body's over me

Note the trees because
The dirt is temporary
More to mine than fact face
Name and monetary

Beat the skins and let the
Loose lips kiss you clean
Quietly pour out like light
Like light, like answering the sun

You're staring at the sun
You're standing in the sea
Your mouth is open wide
You're trying hard to breathe
The water's at your neck
Your body's over me

Be what you will
And then throw down your life
Oh it's a damned fine game
And we can play all night

You're staring at the sun
You're standing in the sea
Your mouth is open wide
You're trying hard to breathe
The water's at your neck
Your body's over me

You're staring at the sun
You're standing in the sea
You're staring at the sun
You're standing in the sea

Απίθανοι!

Can I Open the Windows? said...

berolino meneis? ti wraia sunaulia....

andy dufresne said...

Μ' αρέσουν πολύ.

Δεν χαϊδεύουν τ' αυτιά, αλλά είναι ευφυώς αναπτρεπτικοί.

Φίλος που τους είδε στο Λονδίνο μου είπε ότι ήταν καταπληκτικοί.

Ζηλεύω.